PPWR w 2026 roku. Jak przygotować firmę i łańcuch dostaw do nowych wymagań?
PPWR (Packaging and Packaging Waste Regulation) to jedno z najbardziej praktycznych rozporządzeń unijnych ostatnich lat – bo dotyczy każdej firmy, która projektuje, produkuje lub kupuje opakowania. W artykule wyjaśniamy, co dokładnie się zmienia, jakie ryzyka już dziś odczuwają klienci (FMCG, retail, chemia, e-commerce) i jak przygotować swój zespół oraz dostawców na nowe regulacje.
Czym jest PPWR i kiedy zaczyna obowiązywać?
PPWR, czyli rozporządzenie w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych, to jedno z najbardziej operacyjnych i „biznesowych” rozporządzeń Unii Europejskiej ostatnich lat. Nie dlatego, że wprowadza zupełnie nowe idee, ale dlatego, że przekłada cele środowiskowe na konkretne wymagania projektowe, materiałowe i procesowe – i robi to w sposób bezpośredni.
W odróżnieniu od dyrektyw, rozporządzenie PPWR będzie stosowane wprost we wszystkich państwach UE. Oznacza to brak lokalnych interpretacji, brak „okresów ochronnych” wynikających z opóźnień we wdrożeniu krajowym i znacznie mniejsze pole manewru w zakresie dostosowania wymagań do specyfiki rynku lokalnego. Dla firm działających w kilku krajach to dobra wiadomość w długim okresie – ale w krótkim oznacza konieczność uporządkowania zgodności na poziomie całej organizacji i portfolio produktów.
PPWR weszło w życie 11 lutego 2025 r., natomiast jego pełne stosowanie rozpocznie się 12 sierpnia 2026 r. Ten okres przejściowy bywa mylnie interpretowany jako „czas spokoju”. W praktyce jest odwrotnie. Rok 2026 będzie momentem, w którym klienci – producenci FMCG, sieci handlowe, firmy chemiczne, kosmetyczne czy e‑commerce – zaczną intensywnie weryfikować dostawców opakowań, zanim zrobią to organy nadzorcze.
Dlaczego? Bo w modelu PPWR to opakowanie staje się warunkiem dopuszczenia produktu do obrotu. Jeśli opakowanie nie spełnia wymagań projektowych, materiałowych lub informacyjnych, ryzyko materializuje się po stronie klienta: opóźnienia rynkowe, konieczność zmiany projektu, a w skrajnych przypadkach wycofanie produktu z rynku. To sprawia, że presja regulacyjna bardzo szybko wraca do producentów opakowań – w postaci audytów, dodatkowych zapisów umownych i coraz bardziej szczegółowych wymagań dokumentacyjnych.
Najważniejsze zmiany dla firm w branży opakowań
Zmienia się nie tylko język przepisów, ale przede wszystkim punkt ciężkości w relacjach biznesowych; klient nie chce ryzykować, więc to dostawca opakowania ma dostarczyć nie tylko produkt, ale też dowody zgodności.
Poniżej znajdziesz cztery kluczowe obszary, które w praktyce wpłyną na Twoje procesy projektowe, materiałowe i sprzedażowe:
Minimalizacja opakowań i ograniczenie „pustej przestrzeni”
PWR wprowadza m.in. obowiązek ograniczenia tzw. „empty space” w opakowaniach zbiorczych i e‑commerce (maksymalnie 50% pustej przestrzeni) oraz ogólny obowiązek minimalizacji masy i objętości opakowań. Przepisy te mają nie tylko wymiar środowiskowy, ale też bardzo praktyczny – bo bez ich spełnienia klient może uznać opakowanie za niezgodne z regulacją i oczekiwać jego zmiany.
To oznacza, że zbyt duży karton z nadmiarem wypełniaczy może nie przejść wewnętrznej oceny klienta, a nawet być powodem renegocjacji warunków kontraktu.
Recyklowalność i projektowanie pod recykling
Nowe przepisy zakładają, że opakowania powinny spełniać określone kryteria recyklowalności – z niewielkimi wyjątkami dla wybranych materiałów. W praktyce oznacza to konieczność przeprojektowania wielu opakowań wielomateriałowych lub trudnych do rozdzielenia, które nie wpisują się w systemy zbiórki odpadów i recyklingu.
To nie tylko wymóg formalny. Klienci (np. z sektora FMCG czy retail) coraz częściej proszą o alternatywy projektowe, które pozwolą im zrealizować własne cele środowiskowe i uniknąć problemów w krajowych systemach EPR/ROP.
Ponowne użycie i ograniczenia jednorazówek
PPWR wprowadza obowiązkowe cele dotyczące ponownego użycia opakowań oraz ograniczenia dla wybranych typów opakowań jednorazowych – szczególnie w sektorach takich jak gastronomia, napoje czy kosmetyki. Dla producentów opakowań oznacza to konieczność zaprojektowania opakowań wielorazowych, które będą spełniały nowe kryteria (np. trwałość, możliwość mycia, odpowiednie oznakowanie).
Presja będzie rosła również ze strony klientów, którzy chcąc spełnić wymogi PPWR, przeniosą wymogi ponownego użycia na dostawców – zarówno w zakresie dokumentacji, jak i logistyki zwrotów.
Ujednolicone oznakowanie i możliwość sortowania odpadu
Nowe regulacje mają także pomóc konsumentom w prawidłowym sortowaniu opakowań. Dlatego wymagana będzie spójność oznaczeń materiałowych i informacji o sposobie postępowania z opakowaniem, zgodna z wytycznymi UE. To oznacza koniec „ładnych grafik bez pokrycia” – potrzebne będą realne dane i zgodność z systemami sortowania obowiązującymi w różnych krajach.
Działy zakupów i jakości będą coraz częściej oczekiwać, że producent opakowania dostarczy nie tylko grafikę, ale również uzasadnienie oznaczenia – i będzie w stanie wykazać jego zgodność z przepisami.
Dlaczego ryzyko PPWR materializuje się u klienta… i wraca do Ciebie?
Na papierze rozporządzenie PPWR dotyczy wszystkich uczestników łańcucha – od projektantów i producentów opakowań po importerów i sprzedawców. Ale w praktyce to klient wprowadzający produkt na rynek – np. branża FMCG, sieć retail czy producent chemii – ponosi największe ryzyko regulacyjne i biznesowe. To jego produkt może zostać zakwestionowany, to on poniesie koszty zmiany projektu, a w skrajnym przypadku… cofnięcia z rynku.
Dlatego coraz więcej firm zaczyna działać z wyprzedzeniem i przenosi odpowiedzialność na dostawców opakowań – i to nie w teorii, a w codziennej praktyce zakupowej.
Co to oznacza?
Po pierwsze: rośnie liczba szczegółowych zapytań ofertowych i checklist. Klienci pytają już nie tylko o materiał czy wygląd opakowania, ale również o jego masę, skład, zawartość recyklatu, wskaźniki recyklowalności czy obecność „empty space”. I chcą dowodów, nie deklaracji.
Po drugie: wymagania są dokumentowane. Firmy oczekują źródłowej dokumentacji technicznej i środowiskowej, spójnej ze specyfikacją i komunikacją handlową. Przestaje wystarczać zapewnienie, że opakowanie „jest zgodne”. Potrzebny jest audytowalny ślad decyzji, potwierdzający, że projekt został zatwierdzony zgodnie z wymaganiami.
Po trzecie: zmienia się język umów. Klienci chcą mieć pewność, że ryzyka regulacyjne nie zostaną na ich barkach, więc wprowadzają klauzule kontraktowe o odpowiedzialności dostawców za niezgodności projektowe, komunikacyjne czy materiałowe. A to oznacza realne konsekwencje dla producentów opakowań – finansowe i wizerunkowe.
Warto podkreślić: okres przejściowy PPWR nie oznacza „czasu wolnego od audytów”. Wręcz przeciwnie – wiele firm zaczyna weryfikację zgodności już teraz, żeby uniknąć kosztownych zmian „na ostatnią chwilę”. Kto nie przejdzie prekwalifikacji lub audytu w 2026 roku, może nie wejść do przetargu w 2027.
PPWR to nie zadanie prawne, a zmiana operacyjna
Wiele firm popełnia dziś ten sam błąd: traktuje PPWR jako temat „dla działu prawnego” lub jako kolejną regulację, którą wystarczy obsłużyć dokumentacyjnie. Tymczasem skuteczne wdrożenie PPWR wymaga zaangażowania zespołów operacyjnych od R&D i jakości, po zakupy, sprzedaż czy marketing.
Weźmy przykład: marketing przygotowuje claim środowiskowy, R&D zatwierdza nowy materiał, a zespół sprzedaży wysyła kartę techniczną z niepełnymi danymi. Każdy z tych elementów osobno może wydawać się drobiazgiem. Ale razem mogą zadecydować o tym, czy produkt zostanie dopuszczony do obrotu, czy klient przejdzie audyt i czy firma nie narazi się na zarzut greenwashingu lub braku zgodności z PPWR.
Dlatego tak ważne jest, by w firmie:
Odbierz checklistę PPWR dla działów zakupów i jakości
Zapisz się na nasz darmowy webinar, który pomoże Ci przygotować firmę i łańcuch dostaw na nowe regulacje.
Zapisz się na webinar Ecoris o PPWR i zdobądź wiedzę za darmo
To już 27.02.2026, godz. 13:00.
W ramach uczestnictwa w webinarze otrzymasz praktyczną checklistę z pytaniami, które warto zadać dostawcom i własnym zespołom, przygotowując się do wdrożenia PPWR.
